Wśród kandydatów zgłoszonych do Krajowej Rady Sądownictwa znalazła się Maria Szczepaniec, sędzia Sądu Najwyższego. W opublikowanej dokumentacji przedstawiono formularz zgłoszenia kandydatury, informacje o przebiegu jej kariery zawodowej, pełnionych funkcjach i działalności społecznej, a także odrębne pismo zawierające informacje o dorobku orzeczniczym i naukowym kandydatki.
Z materiałów wynika, że Maria Szczepaniec urodziła się 20 stycznia 1971 r. w Lubniu. Ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim z wynikiem bardzo dobrym. W dokumentacji wskazano również, że jest absolwentką doktoranckich studiów prawniczych na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W zgłoszeniu podano, że od 10 października 2018 r. jest sędzią Sądu Najwyższego w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. W materiałach zaznaczono także, że od 17 września 2022 r. orzeka również w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej. Wcześniej wykonywała zawód adwokata.
W dokumentacji wskazano ponadto, że Maria Szczepaniec jest doktorem habilitowanym nauk prawnych i pracuje na stanowisku profesora uczelni w Katedrze Prawa Karnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. W materiałach opisano ją także jako autorkę kilkudziesięciu publikacji naukowych z zakresu prawa karnego, ekonomicznego podejścia do przestępczości, kryminologii i kryminalistyki, a także jako prelegentkę na licznych konferencjach naukowych i osobę prowadzącą szkolenia dla sędziów i prokuratorów.
W części dotyczącej pełnionych dotychczas funkcji wymieniono, że kandydatka była zastępcą członka Kolegium Sądu Najwyższego, a od 9 listopada 2021 r. jest członkiem Kolegium Sądu Najwyższego. Wskazano również, że w latach 2013-2016 pełniła funkcję rzecznika dyscyplinarnego do spraw nauczycieli akademickich na UKSW.
W materiałach wymieniono też szereg funkcji i aktywności pełnionych na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Wśród nich znalazły się między innymi funkcje kierownika studiów podyplomowych, członka wydziałowych komisji, koordynatora praktyk studenckich, opiekuna koła nauk penalnych, pełnomocnika do spraw etyki oraz członka rad naukowych i programowych czasopism prawniczych.
W dokumentacji opisano również działalność społeczną kandydatki. Wskazano, że 19 maja 2019 r. w ramach akcji „Cała Polska czyta dzieciom” sędzia Sądu Najwyższego Maria Szczepaniec przeczytała dzieciom z klas 2a i 2b ze Szkoły Podstawowej w Lubniu opowiadanie z cyklu „Zagadki Detektywa Pozytywki”, opowiadała o swojej pracy oraz odpowiadała na zadawane pytania. Zaznaczono także, że w 2020 r. prowadziła w Sądzie Najwyższym wykład dla dziennikarzy dotyczący immunitetów i postępowania w przedmiocie uchylenia immunitetu sędziom i prokuratorom.
W części poświęconej innym istotnym zdarzeniom mającym miejsce w trakcie pełnienia urzędu wskazano, że 13 września 2024 r. Maria Szczepaniec brała udział w spotkaniu z przedstawicielami Komisji Weneckiej, które odbyło się w Sądzie Najwyższym. Według dokumentacji podczas tego spotkania prezentowała stanowisko dotyczące kwestii rozdzielenia funkcji Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego, a także przedstawiała Komisji sytuację sędziów Sądu Najwyższego powołanych po 2018 r. oraz ich status w świetle Konstytucji RP i obowiązujących ustaw.
W materiałach odnotowano również, że Maria Szczepaniec była sprawozdawcą w sprawie ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych 18 maja 2025 r. i 1 czerwca 2025 r. Wskazano także, że była sprawozdawcą w sprawie protestu wyborczego złożonego przez komitet wyborczy kandydata na prezydenta w 2020 r.
Do dokumentacji dołączono także odrębne pismo Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, w którym przekazano informacje obejmujące dorobek orzeczniczy sędziów Sądu Najwyższego Pawła Czubika, Marii Szczepaniec i Renaty Żywickiej, kandydatów na członków Krajowej Rady Sądownictwa. W części odnoszącej się do Marii Szczepaniec wskazano, że jako sprawozdawca w latach 2023-2025 w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych orzekała w 446 sprawach, w tym w 2023 r. w 262 sprawach, w 2024 r. w 76 sprawach, a w 2025 r. w 108 sprawach.
W informacji tej przywołano również kilka spraw o szczególnym znaczeniu, w których kandydatka orzekała jako sprawozdawca. Wśród nich wymieniono między innymi sprawę dotyczącą ważności wyborów prezydenta w 2025 r., sprawę dotyczącą możliwości wykluczenia z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego wykonawcy, wobec którego nałożono karę umowną, sprawę odnoszącą się do uchylenia postanowienia o umorzeniu postępowania karnego wobec prokuratora, sprawę dotyczącą rozróżnienia pomiędzy pobiciem ze skutkiem śmiertelnym a usiłowaniem zabójstwa, a także sprawę z zakresu odpowiedzialności wspólnika iluzorycznego za zobowiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
W dalszej części pisma wskazano, że orzeczenia Marii Szczepaniec prezentują wysoki poziom merytoryczny zarówno w sferze materialnoprawnej, jak i procesowej. Podkreślono, że jest zawsze przygotowana do posiedzenia, a jej orzeczenia i uzasadnienia są przemyślane i prawidłowo redagowane. Zaznaczono także, że mimo wysokiego obciążenia obowiązkami orzeczniczymi oraz pracy naukowej i dydaktycznej wyróżnia się pracowitością, znakomitą organizacją pracy i wydajnością.
W informacji o dorobku opisano także cechy osobiste kandydatki. Wskazano, że Maria Szczepaniec jest osobą o wybitnej kulturze osobistej, uprzejmą, koleżeńską, skromną, a zarazem wymagającą wobec współpracowników i współuczestników postępowań. W dokumencie zaznaczono również, że w sprawach, w których orzekała, nie stwierdzono przewlekłości postępowania, a wobec kandydatki nie toczyły się postępowania dyscyplinarne.
Osobny fragment poświęcono dorobkowi naukowemu Marii Szczepaniec. Wskazano, że głównym przedmiotem jej zainteresowań pozostaje prawo karne materialne, prawo karne procesowe, a także kryminologia i kryminalistyka. W materiale wymieniono dwie monografie, w tym publikacje dotyczące przekroczenia granic obrony koniecznej w polskim prawie karnym oraz teorii ekonomicznej w prawie karnym, a także rozdziały w monografiach i artykuły naukowe publikowane w czasopismach prawniczych.
W opublikowanej dokumentacji widać więc, że kandydatura Marii Szczepaniec została opisana zarówno od strony przebiegu kariery zawodowej, jak i aktywności naukowej oraz orzeczniczej. Materiały obejmują informacje o jej pracy w Sądzie Najwyższym, działalności akademickiej, pełnionych funkcjach na uczelni i w strukturach Sądu Najwyższego, a także o sprawach wskazanych jako istotne w jej dorobku orzeczniczym.
Całość materiałów pokazuje zarazem, że w opublikowanym zestawie dokumentów nacisk położono na przedstawienie kandydatki jako osoby łączącej doświadczenie naukowe z praktyką orzeczniczą na poziomie Sądu Najwyższego. Do zgłoszenia dołączono również formalną informację o dorobku, obejmującą zarówno ocenę pracy sędziowskiej, jak i wykaz wybranych osiągnięć naukowych.
